Inteligentna szyba DGF ze sterowaniem SUPLA.

Tak. W projekcie możemy przewidzieć przycisk ścienny lub pilot, dzięki czemu podstawowa obsługa pozostaje lokalna.

Tak. Tafle i segmenty opisujemy w aplikacji zgodnie z pomieszczeniami oraz ustalonym zakresem dostępu.

DGF przygotowuje sterownik, podstawową konfigurację i sposób obsługi zgodnie z zakresem realizacji. Użytkownik otrzymuje gotowy system oraz instrukcję.

Zdalne funkcje aplikacji wymagają prawidłowej sieci i dostępności usługi. Lokalny przycisk może zapewnić podstawową obsługę niezależnie od telefonu, jeżeli został przewidziany i właściwie skonfigurowany w projekcie. Zakres potwierdzamy przed uruchomieniem.

Tak, zakres dostępu planuje się według potrzeb obiektu. W domu mogą to być domownicy, a w biurze użytkownicy sal i administrator. Ważne jest przypisanie odpowiedzialności za główne konto oraz udokumentowane przekazanie systemu.

Rozbudowa bywa możliwa, ale zależy od zapasu kanałów, miejsca na urządzenia, zasilania, sieci oraz dokumentacji istniejącej instalacji. Jeżeli rozwój jest planowany, warto przewidzieć go już w schemacie i przestrzeni technicznej.

Zakres integracji zależy od urządzeń, dostępnych wejść i wyjść, protokołów oraz odpowiedzialności integratora. Nie zakładamy zgodności na podstawie samej nazwy systemu — przed wyceną potrzebujemy schematu, listy urządzeń i oczekiwanego scenariusza działania.

Główne konto powinno należeć do właściciela lub wyznaczonego administratora obiektu, a nie do przypadkowego telefonu wykonawcy. Przy odbiorze przekazujemy uzgodnione nazwy urządzeń, listę kanałów, role użytkowników i informacje potrzebne do późniejszej obsługi.

Wpływają na niego liczba tafli i segmentów, liczba kanałów, przyciski lokalne, sterowniki, zasilacze, sceny, dostępna sieć, konfiguracja użytkowników oraz zakres uruchomienia. Najprostszy schemat dla jednej tafli różni się istotnie od instalacji obejmującej całe piętro.